Hemşirelik İçin TYT mi AYT mi? Bir Seçim Hikâyesi
Kayseri’nin rüzgârlı akşamlarında, penceremin camlarını tıkır tıkır çalan yağmur damlalarının sesi arasında, bir seçim yapmam gerektiğini fark ettim: Hemşirelik bölümüne mi yönelsem, yoksa başka bir yol mu tercih etsem? Gerçekten de hayat, bazen bir çırpıda alınan kararlarla değişebiliyor. O an fark ettim ki, TYT mi AYT mi sorusu, sadece bir sınav tercihi değil; aynı zamanda hayatımın nasıl şekilleneceğini, nasıl bir insan olacağımı, neyi isteyip istemediğimi sorgulamama neden olan bir dönüm noktasına dönüşmüştü.
Hayal Kırıklığı: Bir İlk Gün
Birkaç hafta önce, Kayseri’deki kahve dükkanlarından birinde, en yakın arkadaşım Melis’le buluşmuştum. Sınav dönemi yaklaşırken, ne yapacağımı kestiremiyordum. Bir yanda hemşirelik hayalim, diğer yanda tıp fakültesine dair düşündüğüm bazı hayaller vardı. Melis, hepimin duygusal dünyamı en iyi anlayan insandı. O yüzden bu ikilemi ona açtım.
“Senin için en iyi seçim ne olurdu?” dedim, heyecanla. Cevap verirken sesim biraz titriyordu, sanki bu sorunun cevabını gerçekten bulamamış gibi. Melis uzun bir süre sessiz kaldı. Sonra gözleriyle bana bakarak, “TYT mi AYT mi?” diye sordu. O kadar basit ve netti ki, sanki tüm karmaşıklığımı bir anda çözüyordu. Ama bu basit soruya bir türlü karar veremedim.
TYT mi AYT mi? Ne Dediğimi Bilmiyorum
O akşam, evde tek başıma kalınca, düşüncelerim bana saldırmaya başladı. Gerçekten neyi istiyordum? Hemşirelik, insanlara dokunmak, onların hayatlarına bir nebze olsun katkı sağlamak… Evet, hemşirelik bir yanda duruyordu. Ama diğer tarafta AYT ve tıp fakültesi… Tıp fakültesine gitmek, belki de çok daha büyük bir sorumluluk gerektiriyordu. Hemşirelikse… Hemşirelik, başka bir sorumluluk, ama aynı zamanda başka bir sevdaydı.
Saatlerce, o küçük çalışma masamın başında oturup sınav kitapçıklarını inceledim. TYT’de daha genel konular varken, AYT’de daha özgül ve derinlemesine bir sınav vardı. Peki hangisi? TYT’yi mi seçmeliydim, yoksa AYT’yi mi?
Birden, annemin mutfakta sesini duydum. Birkaç dakika sonra kapı çaldı, içeri girdi. O an annemle göz göze geldik. “Beni düşünme, sen ne istersen onu yap” dedi, ama içinde bir parça endişe vardı. Benim seçimlerim, sadece benim değildi. Hani derler ya, “Kökenin seni bulur,” işte annemin de gözlerinde o kökeni bulduğumu hissettim.
Duyguların Savaşında
O gece, içimden bir ses sürekli TYT demek istiyordu. TYT’yi seçmek, belki biraz daha az stresli olacaktı. Hemşirelik, insanları doğrudan iyileştirme fırsatı sunuyor, onların acılarını dindirme şansı veriyordu. Ama AYT’yi seçmek, belki de bana daha fazla fırsat yaratacaktı. Üniversiteye bir adım daha yaklaşacaktım, ama aynı zamanda büyük bir baskı ve sorumluluk altına girecektim. AYT, belki de sadece sınavı kazanmakla kalmaz, aynı zamanda bir kimlik seçmekti.
Ertesi sabah, annemle kahvaltı yaparken, “Hemşirelik için TYT mi AYT mi?” sorusuna dair bir şey fark ettim. Seçimin, sadece bir sınavdan ibaret olmadığını biliyordum. Bunu fark ettiğim an, içimde büyük bir rahatlama hissettim. Gerçekten bu seçim, sadece okuduğum bölümü değil, kim olduğumu da belirleyecekti.
Sonunda Ne Seçtim?
Zihnimdeki bu karmaşayı anlatmak zor. Gerçekten çok karmaşık bir dönemdi. Ama sonunda, hemşirelik için TYT’yi seçmeye karar verdim. Hemşirelik, bana insanlara daha yakın olma fırsatı sunuyordu. Onlara dokunabileceğim, onlara umut olabileceğim bir meslekti. Bir taraftan daha az akademik, daha çok insani bir yönü vardı. Tıbbı, bilimsel bir yol olarak kabul ettim, ama insan olmanın ne demek olduğunu anlamak için önce insan olmak gerekiyordu.
Umut ve Yeniden Başlamak
Kararımı verdikten sonra, bir hafta boyunca TYT kitaplarıyla baş başa kaldım. Ve her bir sayfada, biraz daha güç buldum. Hemşirelik, bana hem bir meslek, hem de bir hayat felsefesi sunuyordu. Öğrenmem gereken çok şey vardı, ama bunun için her gün biraz daha çaba göstermek, biraz daha özen göstermek, bir hayatı değiştirmek için daha fazla şey yapmak istiyordum.
İçimde bir umut vardı; hemşirelik, insanlara yardım etmek için bu dünyanın bana verdiği en güzel fırsattı. Bunu yapmak için, her türlü sınavı geçebilirdim. Çünkü içimde o tutkuyu, o merhameti, o isteği bulmuştum. TYT ya da AYT, sadece geçilecek bir engeldi. Asıl önemli olan, kendimle barışık olmaktı. Kendimi bulmak, ve buna göre bir yol çizmektim.
Sonuç Olarak
Hemşirelik için TYT mi AYT mi sorusu, aslında hayatıma yön veren bir soruya dönüştü. Belki çok derin bir anlamı yoktu başlangıçta. Ama bu seçim, sonunda bana kim olduğumu, neyi istediğimi, nereye gitmek istediğimi gösterdi. Bazen en doğru seçim, basit gibi görünen bir adımı atmakla başlar. Ve ben bu adımı attım.
Şimdi, her sınavla, her yeni bilgiyle biraz daha büyüyorum. Hemşirelik benim için sadece bir meslek değil, bir yaşam biçimi. İleriye dönük, bu yolculuk beni daha ne yerlere götürür, bilmiyorum. Ama bildiğim tek şey var: Hemşire olmak, dünyayı daha iyi bir yer haline getirme yolunda atılacak en güzel adımdı.